Islamic Republic of Afghanistan - Office of the President

بسم الله الرحمن الرحیم

جلالتمآب رئیس جمهور کوشپن، دوست عزیزم پروفیسور شواب، عالی جنابان، خانم ها و آقایان!

بسیار خرسندم که از شهر داووس سویس دیدن میکنم. جناب پروفیسور شواب! از اینکه مرا دعوت کردید و فرصت دادید تا در این گردهمائی مهم و با اعتبار صحبت کنم، از شما تشکر میکنم.

حادثه 11 سپتمبر حدود شش سال قبل در امریکا ، جهان را به گونهء بی سابقه یی تکان داد. فقط ظرف یک شب، میلیون ها انسان که از شر پدیده تروریزم در امان بودند، از این حقیقت تلخ و وحشتناک شدیداً تکان خوردند. اما، 11 سپتمبر روز تولد تروریزم بین المللی نبود و اینکه تروریستان مرکز تجارت جهانی را مورد هدف قرار دادند، نیز قابل تعجب نبود.

11 سپتمبر 2001 زمانی بود که به جهان چهرهء دیگری داد. جهانی که بیش از این نمی توانست در برابر این پدیده شوم بی اعتنا بماند.

از آن حادثه، شش سال تمام میگذرد، اما جهان هنوز در مقابل دهشت افگنی در مبارزه است و تروریزم هنوز شکست نخورده. در حالیکه افغانستان به مثابه میدان مهم این مبارزه باقی است، یک جنگ سریعاٌ در حال گسترش، جهان را فرا گرفته است. حملات تروریستی در نوع ، تعداد و انواع مختلف پدید آمده است. جبهات جدید هر روز تشکیل میشوند. در حالی که استراتیژی های ما در این جنگ بنابر درک کاذب یا تصورات نادرست از ماهیت دشمن همواره تغیر پذیر بوده است.

در سه ماه اخیر، تروریستان مسجدی را در پشاور هدف قرار داده و بیش از 50 نمازگزار را به قتل رساندند، حمله دیگری در فابریکه قند بغلان جان بیش از 60 شاگرد مکتب و شش تن از نماینده های ملت افغانستان را گرفت، خانم کهن سالی را در هلمند حلق آویز کردند و دیگری را در وزیرستان به اتهام جاسوسی به امریکا سربریدند و صد ها تن از بزرگان را به قتل رسانیده اند و با لاخره ترور خانم بی نظیر بوتو در راولپندی نمایانگرر وحشت این گروه است.

میدانم که وقایع اخیر در پاکستان باعث ناراحتی عمیق در اکثر نقاط جهان شده است. واضح است که افراطیت، تمامی منطقه را به خطر مواجه ساخته است. گسترش شعله سان تروریزم در منطقه بیانگر پیام خیلی خطرناک برای جهان می باشد.

در این مورد سوالاتی وجود دارد که باید پاسخ داد: بعد از شش سال ، چرا تروریزم هنوز به عنوان یک خطر مطرح است؟ چه چیز باعث تداوم این تهدید میشود و چرا ما هنوز برای ازبین بردن این پدیده به حدی که لازم بود موفق نشده ایم؟ فکر میکنم امروز زمان خوب و این جایی مناسبی برای تجدید تعهد ما در مبارزه علیه تروریزم است، مبارزه یی که باید در آن پیروز شویم.

ما نباید از یاد ببریم که دشمن حقیقی ما کی است. باید متوجه بود، تروریزمی که ما با آن در مبارزه هستیم یک نیروی بالقوه موجود است و نه یک چالش فرضی. تروریزم با دین هیچ ارتباطی ندارد، اگر چنین میبود، تروریستان بر مساجد حمله نمی کردند. این پدیده در اصل سیاسی است و به همین دلیل از آن حمایت صورت میگیرد. افراطیتی را که ما در منطقه خود شاهد هستیم برخاسته از طرز تفکر مشروع نبوده و نه هم نمایانگر واکنش جامعه ما در مقابل به اصطلاح "اختلاف یا برخورد تمدن ها" است. تروریزمی که ما با آن در مبارزه هستیم همواره منحیث یک وسیلهء سیاسی در حال تغییر است؛ هیولایست که از سیاست های کوته نظرانه برای دنبال کردن منافع غیر عقلانی به وجود آمده است. افراطیت همان مار زهرآلودیست که بعضی کشورها در میان ما آنرا به قیمت زنده گی دیگران نوازش داده و پرورانیده اند و آروز دارم اکنون ما همه درک کرده باشیم که این یک اشتباه بود.

خانمها و آقایان!

مبارزه ما علیه تروریزم باید متمرکز به از میان برداشتن پناگاه هایی باشد که تروریستان از آنها برای پنهان شدن و نیروی تازه گرفتن استفاده میکنند. ما باید تشکیلات تروریستان ، منابع آموزشی، مالی و شبکه های استخدام آنها را از منطقه ریشه کن کنیم. از اینرو، برای رسیدن به این هدف، حکومت ها در منطقه باید فراتر از حرف حرکت کنند و از اجرای سیاست هایی جلوگیری کنند که تحت نام منافع ملی، افراطیت را دامن میزنند. از خود رضائی باید بیش از این تحمل نشود. به هیچ فرد یا سازمانی نباید اجازه داده شود تا از افراطیت حمایت کند.

خانمها و آقایان!

بدون همکاری قاطع، متعهد و دوامدار از سوی تمام کشور ها، هیچ تلاشی برای شکستن چرخ های شریر تروریزم و خشونت موثر نخواهد بود. همانطوریکه برای مبارزه با دهشت افگنی یک تلاش جهانی نیاز است، توانمند ساختن مردمان ما برای رویاروئی با این پدیده نیز یک امر حتمی است و این تنها راه پیروزی خواهد بود.

تشکر