بیانیه جلالتمآب حامد کرزی در چهارمین سمپوزیم سازمان ملل متحد - ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۶

نیویارک، امریکا 

بسم الله الرحمن الرحیم

جلالمتآبان، خانم ها و آقایان! 

من از سازمان ملل متحد اظهار سپاس میکنم که مرگ اطفال را بطور خیلی درست منحیث یکی از چالش های جهانی شناسائی کرده و رسیدگی به آنرا یکی از اهداف برنامه هزاره خود قرار داده است. در واقع، این هدف بیانگر تعهد مشترک همه ما در قبال اطفال ما است. 

یک طفل در هر نقطه دنیا که تولد میشود در مجموع مربوط خانواده بشریت میشود. حضور طفل در هرجامعه که باشد فراتر از هرگونه تقسیمات نژادی، جنسی، مذهبی، قشری یا ملیت میرود. بناً حفظ حیات اطفال مسئولیتی مشترک همه ما در قالب بشریت است. 

امروز، ما دارای فهم، تجربه و منابع غنی هستیم که میتواند زمینه زندگی مرفع برای ما و کمک به دیگران را مساعد سازد. اما بنابر تفاوت های بزرگ از لحاظ فهم و دانش، ثروت و منابع موجود میان ملل های ما، ما نتوانستیم زندگی میلیون ها کودک را در سرتاسر جهان نجات دهیم. آنچه ما به آن نیاز داریم یک سعی همه جانبه و متعهد است.

خانمها و آقایان !

من امروز احساس و نگرانی خود را با شما در میان میگذارم. افغانستان از جمله کشورهای است که بلندترین رقم مرگ و میر کودکان را دارد. اطفال افغانستان از روز اولی که چشم به دنیا میگشایند با زندگی دست و پنجه دارند. در هر پنج کودک یکی آن قبل از پنج سالگی می میرد و باقی برای بقای صحت و سایر ضروریات ابتدائی زندگی مبارزه میکنند. 

تراژیدی بزرگ اینست که اکثر واقعات مرگ و میر اطفالِ پائینتر از پنج سال ناشی از امراض قابل وقایه مانند اسهالات و تکالیف حاد تنفسی است که بیشتر از شصت فیصد مرگ و میر را تشکیل میدهد. 

ما در پنج سال گذشته انکشافات قابل ملاحظه ای در ارائه خدمات صحی در افغانستان کرده ایم. پوشش خدمات صحی ما در سراسر کشور 72 فیصد افزایش یافته است این درحالیست که در سال 2002 این خدمات حدود 9 فیصد بود اما امروز به 81 فیصد رسیده است. پوشش برنامه های مافیت حدود 20 فیصد افزایش یافته است. در سال 2002 ما به تعداد 11.5 میلیون کودک بین سنین شش ماه و دوازده سال را واکسین نمودیم. در سال 2004، کمتر از بیست فیصد خانواده ها به نمک ایودین دار دسترسی داشتند که برای جلوگیری از امراض مربوط جاغور کمک میکند، اما امروز این رقم حدود 70 فیصد افزایش یافته است. دوسال قبل، افغانستان دارای 202 مرکز تداوی توبرکلوز بود، اما امروز کشور ما دارای 647 مرکز است. خرسند هستیم از اینکه با مراکز صحی پیشرفته ما توانستیم میزان واقعات مرگ و میر ناشی از اسهالات را تا حدود 30 فیصد تقلیل دهیم. اگرچه در مقایسه با میزان مرگ و میر کودکان در افغانستان کم است، اما این و دیگر دست آورد ها یک تقلیل چشمگیری را در میزان این چالش رونما کرده است. 

اما با وجود این همه، چالش های بزرگی هنوز دامنگیر کشور ما است و نیازمند کار زیاد است. فقر همانند سایر نقاط جهان هنوز عامل عمده مرگ و میر کودکان در افغانستان باقی مانده است. در اکثر مناطق، ناتوانی مردم برای تامین ضروریات ابتدائی زندگی مانند غذای کافی، سرپنا و حفظ الصحه میتواند این چالش را دوچند سازد. همچنان، میزان بلند بی سوادی و موجودیت روش های محلی زایمان از جمله عوامل جانبی میباشد. ما باید کیفیت خدمات صحی را درکنار کمیت افزایش دهیم. در حال حاضر ظرفیت ما برای ارائه خدمات تشخصیوی و خدمات معالوجوی معیاری خیلی محدود است. ما همین اکنون به متخصصین، دکتوران و نرس های آموزش دیده ضرورت مبرم داریم و موضوع  آموزش متخصصین را در اولویت های کاری خود گنجانیدیم.  

گذشته از همه، تروریزم در بعضی نقاط کشور ما منحیث خطرناکترین چالش در برابر توانائی ما برای ارائه خدمات صحی به مردم ظهور کرده است. 

در ولایات جنوبی افغانستان، تروریستان حملات وحشیانه شان علیه مردم ما را با به آتش کشیدن مکاتب و کلینیک ها افزایش داده اند. بطور مثال، سال قبل فقط چهار واقعه پولیو یا فلج اطفال در سراسر افغانستان گزارش داده شد، اما این رقم در سال 2006 به 27 واقعه افزایش یافته است. تقریباً تمامی این واقعات در ولایات جنوبی افغانستان جائیکه تروریزم مانع تطبیق برنامه واکسیانسیون و ارائه خدمات صحی میشود، گزارش داده شده است. 

خانمها و آقایان !

در سال 2005 ، افغانستان گزارش مبنی بر اهداف ملی  خود را که در روشنائی اهداف انکشافی هزاره یا امی دی جی ترتیب شده بود، تهیه نمود. با درک وسعت چالش هایکه در برابر ما قرار دارد و اینکه افغانستان یک عضو جدید خانواده ام دی جی است، ما اهداف ام دی جی خود را تعدیل نموده و رسیدن به اهداف خود را از میعاد زمانی آن از سال 2015 به 2020 تغیر دادیم. 

بدینترتیب، به اساس اهداف تعدیل شده ما مکلفیت داریم تا در کنار سایر اهداف، میزان مرگ و میر کودکان پائینتر از سن 5 سال را در سال 2015 تا 50% کاهش و تا سال 2020  حدود 20 % دیگر کاهش دهیم و الی سال 2015 میزان مرگ و میر مادران حین ولادت را الی 15% کاهش دهیم. 

برای تطبیق اولویت های ما در سکتور صحت، ما یک پالیسی ملی صحت را که اولویت های ما را به سه ستراتیژی تقسیم میکند طرح نمودیم: اول، ارائه خدمات که دربرگیرنده ارائه خدمات خاص موسوم به خدمات ابتدائی صحی و خدمات لازمه در شفاخانه ها که بلند بردن سطح اشتراک مردم محل در آن نیز در نظر گرفته شده است ، میباشد. 

دوم، کاهش امراض و مرگ و میر ناشی از آن با بلند بردن کیفیت تدابیر صحی برای زایمان و تکثر، براه انداختن ابتکارات برای حفظ صحت اطفال، تقویت برنامه های جلوگیری از امراض ساری و کاهش سوء تغذیه میباشد.

و سوم، انکشاف نهاد ها که بدینوسیله ظرفیت نهاد ها و ادارات در تمام سطوح با تاکید بیشتر بر انکشاف قوای بشری و پلانگذاری منظم، نظارت و ارزیابی میباشد.

خانمها و آقایان !  

افغانستان خود را متعهد میداند تا به تمامی اهداف معین انکشافی هزاره یا ام دی جی خود برسد. یکی از این اهداف ، همانا هدف ام دی جی 4 است که افغانستان به آن اهمیت زیاد میدهد و ما میخواهیم تا با کار خسته گی ناپذیر این هدف را بدست بیاوریم.